SELLA RONDA

Op de mountainbike of met de racefiets?

Mocht je het nog niet weten, wij houden van de bergen. Of we er nu naar toe gaan om te wandelen, wielrennen, mountainbiken, klettersteigen, weizen drinken bij een berghut of gewoon lekker in het zonnetje op de camping naar de bergen kijken. Als er bergen zijn is alles beter. En zo zijn we ook al meerdere keren in buurt van het Sella gebergte in Italië geweest. Op zoek naar toffe routes kwamen we uit bij de Sella Ronda, een ronde om het Sella gebergte. Mogelijk op de wielerfiets, mountainbike en in de winter zelfs op de ski’s.

Op de mountainbike?

De eerste keer gingen we voor de mountainbike ronde. Het is een uitgezette route en we konden dus gewoon de bordjes volgen. Ideaal! Al hadden we voor de zekerheid ook de gpx in onze telefoon gezet. Kies je ervoor om de route met de klok mee te doen, dan volg je de oranje bordjes. Je maakt dan een ronde van 58km, waarbij je zelf zo’n 370 hoogtemeters moet klimmen en de overige hoogtemeters (zo’n 3900hm) met de liften aflegt. Wil je liever meer klimmen? Dan kun je de route tegen de klok in doen. De afstand is dan iets korter (55km) maar je mag dan zelf wel maar liefst zo’n 1050 hoogtemeters afleggen. De rest doe je ook met de lift (zo’n 3370hm).

Wij deden de route met de klok mee en volgden dus de oranje bordjes. We begonnen bij het liftstation Campitello di Fassa waar we makkelijk de auto konden parkeren. Hier kochten we een speciale liftpas zodat we (samen met onze mountainbikes natuurlijk) alle liften in de ronde konden pakken. We stapten in en zonder nog maar een meter gefietst te hebben stonden we even later op bijna 2400 meter hoogte. Meteen hebben we een prachtig uitzicht. Alpenweides, ruige toppen in de verte. Het is nog fris maar het zonnetje schijnt.

De route is echt een topcombinatie van prachtige panoramazichten, toffe singletracks, soms even bijkomen op brede gravelpaden, om vervolgens weer full-gas naar beneden te gaan door een van de bikeparken.

Onze tips en ervaringen:

Of je nou met de klok mee gaat of tegen de klok in, begin vroeg en neem de tijd. Afhankelijk van je conditie ben je zo 5 tot 9 uur onderweg.
Wij hadden zelf onze full suspension mountainbikes mee en waren daar achteraf ook erg blij mee. Het klimt misschien wat minder makkelijk maar de extra vering is zeker fijn in de afdaling.
Je bent lang onderweg, en berghutten zijn niet altijd even goedkoop, dus neem voldoende eten en drinken mee.
Zorg voor de juiste bescherming en doe sowieso een helm op! Wij hadden zelf geen full-face helm op omdat de route niet alleen maar door bikeparken loopt. Wel koos ik ervoor om kniebeschermers en handschoenen te dragen.
Bereid je goed voor. Check het weer, check of alle liften open zijn en download voor de zekerheid de route. Op deze website https://www.sellaronda-mtb.com kun je alle informatie vinden die je nodig hebt.
Houd er rekening mee dat sommige paden gedeeld zijn. Vooral in het hoogseizoen kan het druk zijn met wandelaars. Let dus goed op!

Of op de racefiets?

Een paar jaar later gingen we nog eens, maar toen met de racefiets. Een ronde van 53km en zo’n 1600 à 1700 hoogtemeters. We stonden op de camping in Canazei en besloten om onze auto te parkeren op de Passo Sella. Hiermee bespaarden we onszelf wat hoogtemeters door niet al het stuk naar de route toe te hoeven fietsen. Voor mensen van het platteland is 1700 hm op één dag wel genoeg. Op de Passo Sella hadden we al meteen een prachtig uitzicht en begonnen we aan de route met een flinke afdaling. Nadat we even goed onze remmen hadden getest, konden we onze benen gaan testen. De eerste pas op onze route was de Passo Gardena (2121m). Niet super zwaar, maar zeker een goede warming up. Vervolgens daalden we weer af naar Corvara om door te gaan naar de volgende pas, de Passo Campolongo, welke met zijn 1875 meter hoogte gelukkig wat lager ligt en daarmee goed te beklimmen is. Onderweg is het echt genieten. De zon schijnt, de uitzichten zijn prachtig en de route is top. We komen de nodige andere wielrenners tegen en met het verkeer is het goed te doen.

In Arabba stoppen we nog even voor een reepje en nogmaals goed insmeren voordat we aan de Passo Pordoi (2239m) beginnen. Dit is echt een lange klim met wat voelt als oneindig veel bochten. Hij is niet erg steil maar vooral lang. Soms is het beter om niet te weten hoelang het nog duurt voordat je boven bent (dan kan het ook niet tegenvallen), maar mocht je het toch willen weten… Er zijn 33 haarspeldbochten en ze zijn genummerd. Zo kun je lekker aftellen. Op de top van de Passo Pordoi vinden we dat we wel een koud drankje hebben verdiend en pakken we een terrasje om ons voor te bereiden op het toetje: de Passo Sella (2240m). De klim er naar toe is niet zo lang, maar bevat van alle klimmen die we die dag gehad hebben wel de steilste stukken. Onderweg naar boven zagen we dan ook veel mensen zwoegen en sommige haarspeldbochten lopen zo steil op dat we de bocht wel ruim moesten nemen om niet om te vallen. Elke vijf minuten voelde ik nog eens of ik nog een tandje lichter kon, want de benen begonnen aardig vol te lopen. Maar aan alles komt een einde en ook aan de Sella Ronda. En ook al doen de benen dan pijn, ik zou het zo weer doen.

Onze tips:

Wil je de zwaarste klimmen als eerste gehad hebben? Dan zouden we aanraden om Passo Pordoi en Passo Sella als eerste te doen.
Zoals altijd, zorg voor voldoende eten en drinken, want als je net als ons een gemiddelde wielrenner bent, dan ben je wel even onderweg.
De temperaturen in hartje zomer kunnen in Italië flink oplopen. Heb je de keuze? Ga dan eerder voor juni of september.
De route is niet alleen populair bij wielrenners, je komt ook het nodige andere verkeer tegen. Pas dus goed op.

Wil je de weg voor jezelf en je mede wielrenners hebben, dan heb je daarvoor twee keer per jaar de mogelijkheid, namelijk op de Sella Ronda Bike Day! Op deze dagen wordt de route afgesloten voor al het gemotoriseerd verkeer. Meer info vind je op: https://www.sellarondabikeday.com

Dus wat gaat het worden, de mountainbike of de racefiets? Spelen in de bergen of een klassieke Dolomieten ronde? Full-gas singletracks pakken of de benen leeg rijden op de mooiste passen van Italië?

Als het aan ons ligt… allebei! Alleen dan niet op dezelfde dag 😉